Een mountainbiketocht in Gistel organiseren is geen sinecure. Het is speuren naar offroadstroken en 'bergen' zijn er al helemaal niet te vinden. Toch slaagden de initiatiefnemers van de 'Putjestocht' er in om  een gevarieerd parcours ineen te knutselen. We hadden geen positieve  hoogtemeters op de teller, toch werd het een niet te onderschatten rit door de ongenadige polderwind.



Veel Langenavondbikers op de Putjestocht te Gistel; Logisch ook voor een thuismatch. Geert, David, Lieselot en Tine startten om 9u. Jan, Marijn en John iets later. Ook present: kleine Jelle, Koen, Michiel en Dennis. 

Onder een grauwe hemel vatten we  de 55 km aan met een eerste lus naar Snaaskerke over bekende paden die al bij al  best berijdbaar waren. Richting Moere kregen we de eerste zware modderstrook
voor de noppenbanden geschoven. Een pluim overigens voor de organisatoren die
een alternatieve route voor de minder geoefende bikers hadden uitgewerkt. 
 
De verzorgde ravitaillering (met lekkere soep)  tussen Moere en Ichtegem was meer dan welkom. Het zwaarste moest immers nog  komen... Vooral Tine kreeg het moeilijk met de technische stukjes en modder. Na de bevoorrading zetten we koers naar de lange dreven aan 'de Vijver' waar het  altijd leuk biken is om via Eernegem het stuur te wenden richting Gistel. 
 
Het venijn zat hem letterlijk in de staart met  twee zware stroken aan 'chateau Moerbeek'. David verraste iedereen. Daar waar Geert door een stuurfout bijna een salto maakte, peddelde hij gezwind door de  blubber. De spoorwegberm zou rust brengen dachten we. De frontale polderwind  deed iedereen echter kleiner schakelen. Bij Tine en Lieselot was het vet nu  helemaal van de soep. David kraakte, maar plooide niet. Geert opende de  gashendel helemaal en draaide als eerste de technische passage aan het  Godelievespeelplein op. 

Voor de meisjes was het nu genoeg geweest. Dan  maar koers gezet naar het Sportkaffee om na te kaarten met een Westmalle.
 
Putjestocht, tot volgend jaar.