Theux, Poort tot de Ardennen
Theux, een tiental kilometer ten zuidwesten van Verviers, is voor de fervente mountainbiker geen onbekende. Marathonliefhebbers denken dan onmiddellijk aan de Ardennes Trophy; een van de zwaarste lange afstandsritten; die jaarlijks op Pinkstermaandag plaatsvindt. Op woensdag 7 juli jl testten 3 Langen Avondbikers de 57 km lange vaste route die ronduit als pittig kan worden omschreven. Voor Geert was het een aangenaam weerzien. Marijn verkeerde in bloedvorm en 'pottenbreker' Renaat ruilde het biljartvlakke Gistel voor de eerste maal in voor het echte werk. Een verslag.
De weergoden waren ons in elk geval gunstig gezind. Frank Deboosere had immers tropische temperaturen aangekondigd. Voldoende drank en spijs meenemen is dan een must. Eerst werden de 12 km van Den Langen Avond naar Oostende afgepeddeld, met vertraging weliswaar want Renaat twijfelde tussen bed of bike.
Eenmaal in Verviers aangekomen liep het echter al mis. Ondanks de gps van Geert trokken onze 3 Langen Avondbikers de verkeerde richting uit met als gevolg dat onze kilomterteller al op 27 km stond. Een veeg teken voor wat komen zou...
De 57 km lange vaste mountainbikeroute start aan de indrukwekkende ruïne van Franchimont. Onmiddellijk werd het schakelen geblazen want we kregen meteen een vrij lange klim via Sassor naar Fays en verder bergop richting Verviers voor de noppenbanden geschoven. Het eerste gedeelte van de tocht bleek echter best doenbaar.
Bij de eerste technische afdaling richting Polleur liep het voor Renaat echter mis. Het laatste stukje van deze downhill is erg steil en rotsachtig. Aan een rotvaart ging onze pottenbreker naar beneden. Plotseling beseffend dat hij Cedric Gracia niet is, trok hij fors aan de noodrem... met een zware valpartij tot gevolg. Gelukkig kwam hij er met de schrik en enkele gekneusde botten van af. De helm had erger voorkomen.
Dan doken we het bos van Stanneu in, waar we de eerste technische passages voorgeschoteld kregen. Echt mountainbikeplezier. De volgende hindernis van formaat was de klim naar “Le Maquisard Inconnu”; een echte kuitenbijter. Marijn bleek met verve de betere klimmer. Geert kon nog aanklampen maar bij Renaat was het vet echt wel een beetje van de soep. Tot overmaat van ramp raakten we volledig de weg kwijt. Op goed geluk kozen we het eerste het beste paadje om een half uur later vast te stellen dat we in rondjes aan het rijden waren. Met als gevolg dat we een tweede maal “Le Maquisard” op werden gestuurd...
Bij Banneux vonden we de weg eventjes terug. Over een kleine asfaltweg kwamen we in de buurt van het fort van Tancrémont en daalden we via een serie haarspeldbochten langs de helling van “Sur les Villers” af naar Pepinster. Om daar opnieuw verkeerd te rijden. Het melkzuur steeg bij Renaat tot ongekende hoogte en ook de tropische temperatuur begon zijn tol te eisen. Gezamenlijk dan maar besloten om de kortste weg naar Theux te nemen.
Op het gezellig historisch marktpleintje genoten we na bij een frisse cola. Ja u leest het goed: cola... Aan alcohol had niemand behoefte. We moesten immers de 10 km naar het station van Verviers nog afleggen.Na de treinreis en een snelle hap in Pitta Mama trokken we naar onze thuisbasis Den Langen Avond. De kilomterteller wees een dikke 105 km aan. Daar klonken we met een schuimende Leffe in de hand op een geslaagd mountainbikedagje.
