Vier Langen Avondbikers present op 11de LCMT
Beestig afzien bij zomerse temperaturen...
Na jaren van modder en regen kon de 11de editie van de Low Countries' Mountainbike Tour genieten van stralend zomerweer. Organisator vzw Biking Events zorgde voor een puike organisatie .Start en aankomst van deze mooie vierdaagse was het gezellige stadje Stavelot. Uitvalsbasis was Houffalize. Voor den Langen Avondbikers kwamen Geert, Björn, Maarten en Arne aan de start.
Een kleine 320 deelnemers stonden op 21 mei present op de kasseien van het gezellige marktpleintje Saint-Remacle van Stavelot. De eerste etappe was meteen de pittigste: Stavelot- Houffalize over een afstand van 96 km met een positief hoogteverschil van 2800 meter! Wij waren aangenaam verrast om tussen de vele toeschouwers coach Erik en Maddy te ontdekken, die onze bikers een hart onder de riem kwamen steken. Vooral Geert had nogal last van de zenuwen. Hij goot de ene kop koffie na de andere naar binnen...
Van bij de eerste meters was het schakelen geblazen. Zo gaat dat nu eenmaal in de Ardennen. Het ging meteen richting Haut Levée, de bekende helling uit Luik-Bastenaken-Luik. De noordelijke lus richting Francorchamps zette meteen de toon van deze 'doyenne' op de mountainbike. Maarten kwam als eerste bij Moulin Ruy, waar de eerste van 3 bevoorradingen wachtte; gevolgd door het duo Bjorn en Arne. Geert had wijselijk gekozen om het rustig aan te doen.
En gelijk had hij want via Borgoumont liep het voortdurend op en neer tot in Stoumont. Wie nog krachten had kon echter genieten van het prachtige landschap. Een verraderlijke en soms ook erg technische afdaling bracht de Lcmt-bikers naar de tweede bevoorrading in Basse Bodeux. De warmte en het hard labeur begon zijn tol te eisen. Eerste slachtoffer van onze LA-bikers was Maarten. Versuft bleef hij aan de ravitaillering zitten.
Na een dikke 70 km; net voor de derde ravitaillering werd Arne het tweede slachtoffer. Verkrampt bleef hij aan de kant van de weg zitten. Gelukkig hielp de vriendelijke bikster van het duo Yip en Janneke hem aan water. Het leverde haar eeuwige erkentelijkheid (en ook wel een beetje bewondering) op van onze Arne. Zo bolde Björn als eerste naar Houffalize, gevolgd door Geert en Arne. Maarten liep uren later binnen; door een mix van pech en verkeerd rijden.
Gelukkig maakte een frisse Leffe veel leed goed. Om niet te spreken van de bourgondische maaltijd die de bikers voorgeschoteld kregen in Ol Fosse d'Outh.
Op papier leek de tweede etappe Houffalize-Groothertogdom Luxemburg-Bastenaken- Houffalize de makkelijkste. De Lcmt-bikers moesten wel een afstand van 102 km overbruggen maar met 'slechts' 2050 hoogtemeters. In de praktijk bleek het helemaal geen lachertje, zeker niet voor Geert, die opnieuw last kreeg van een ontsteking aan de linkerknie.
Van bij de aanvang werd koers gezet naar het Groothertogdom met de beruchte asfaltklim van Oberwampach. Bospaden en singletracks volgden elkaar op tot aan de tweevaksweg naar Doncois.Daar stond de bevoorradingstent opgesteld na 25 km. De vier Langen Avondbikers zaten toen nog allemaal bijeen. Dat zou niet lang meer duren want Maarten, duidelijk hersteld van zijn off day, trok met een rotvaart opnieuw de bossen in, richting Sûre-vallei. Een zware klim naar het pittoreske kerkje van Surré bracht ons naar de tweede ravitaillering. Daarna trok de Lcmt-karavaan via technische bospaadjes naar het befaamde Amerikaans monument Mardasson op 88 km van de meet. Vanaf dan was het ergste leed voorbij en zetten we koers naar Houffalize. Björn en Arne rolden gezamenlijk over de meet. Geert volgde een kwartier later.
Dag 3 had voor de bikers de kortste etappe in petto; maar misschien wel de zwaarste: Houffalize-La Roche-Houffalize, 82 km met 2500 positief hoogteverschil. Bij het ontbijt bleek dat bij veel deelnemers het vet van de soep was. Zij kozen wijselijk voor een dagje rust. Niet zo onze La-bikers. Van bij de start was het op omaverzet uit het Ourthedal klimmen... Na de eerste pitstop volgde die verdomde onverharde klim naar col d'Haussire, na 41 km. Gelukkig volgde wat verpozing na al dat klimgeweld.
De slotfase was voor Geert het zwaarst. De pijn in zijn knie was niet meer harden, met dank aan die moeilijk berijdbare veenachtige paden richting Houffa. Maarten, opnieuw eerste aangekomen, zat al samen met Arne en Björn te genieten van een Rochefort, toen Geert nog onder de douche moest.
Zondag 24 mei, de slotetappe Houffalize-Stavelot, 97 km en 2680 hoogtemeters. Geen lachertje dus. Bij de meesten zijn de batterijen bijna leeg. Maar Stavelot wenkt en dat schenkt moed. De rit verloopt grotendeels door Duitstalig België. Nog even scheren de Lcmt-bikers langs het Groothertogdom om dan gericht koers te zetten door een grotendeels verlaten, maar bijzonder mooi landschapdat Burg Reuland en Lommersweiler als bekendste stopplatsen heeft. Genieten voor wie nog kan, maar niet meer voor Geert. Het is harken. Ook Arne krijgt het knap lastig in de slotfase, maar in de laatste kilometers is het toch genieten want het gaat gestaag bergaf met in de verte de befaamde abdij van Stavelot, het eindpunt van deze prachtige, zonovergoten editie.
Bij flink wat gerstenat in 't Paviljoentje te Gistel is de pijn en het leed rap weggespoeld. Arne, Maarten en Björn zijn volgend jaar opnieuw aan de start. Geert denkt nog na... Wie gaat er nog?
